Lice je najizloženiji deo tela, skoro uvek pod uticajem spoljašnje sredine. Takođe, mnoštvo mišića koji formiraju izraz lica radi u roku celog dana, praktično sve vreme naše budnosti. To izaziva zamor i ukočenost nekih mišićnih grupa što se odražava na izgled lica ali ponekad i u vidu bola ili osećaja napetosti. Masažom lica se postiže bolja prokrvljenost, intenzivira se regeneracija epiderma, opuštaju se mišići, a u slučaju glavobolje koja je prouzrokovana slabom cirkulacijim ili nepravilnim držanjem glave, bol se može znatno umanjiti ili otkloniti.

Intenzitet pritiska koji se primenjuje je individualan, ali lice u principu dobro podnosi i jači pritisak i nije tako nežno i osetljivo kako se može pomisliti.

Masaža lica često uključuje i zonu klavikula, odnosno gornjeg dela grudnog koša, deo vrata i ramena kao i područje vlasišta.

Položaj terapeuta je iznad glave klijenta sve vreme dok tretman traje. Nakit u vidu minđuša i pirsinga može da predstavlja smetnju i poželjno je da se skine pre tretmana. Isto važi i za kontaktna sočiva, ako ih klijent nosi. Količina ulja je mala, srazmerno površini koja se tretira.

Počinje se blagim spuštanjem dlanova na slepoočnice klijenta, tako da se palčevi dodiruju na sredini čela, na ivici vlasišta. Palčevi se simetrično kreću prema slepoočnicama i postepeno spuštaju prema arkadama. Ivica očne duplje se stimuliše kombinovanjem pritiska kažiprsta i palca. Slede oči (vrlo pažljivo), nos, obrazi (posebno mišići za žvakanje), oblast iznad i ispod usta, ivica brade i uši. Završnicu predstavlja lagano spuštanje dlanova preko očiju klijenta i zadržavanje u tom položaju nekoliko sekundi. Treba paziti da nesmetano disanje klijenta bude omogućeno u svakom trenutku, čak i pri masaži nosa.

Ako se nastavlja sa tretmanom šire zone, treba početi sa zadnjim delom vrata, nastaviti sa vlasištem, zatim bočnim stranama vrata, ramenima i područjem klavikula.